Korneodesmozom

Korneositler tuğla gibi üst üste yığılmış değildir. Her biri komşularına, değişime uğramış desmozomlarla — korneodesmozomlarla — perçinlenir; bu yapılar korneodesmozin, desmoglein 1 ve desmokollin 1 gibi yapışma proteinlerinden kurulur. Stratum korneumu dağınık bir pul yığını değil de bütünlüklü bir tabaka yapan şey bu perçinlerdir.

Dolayısıyla dökülme bir aşınma değil, bir söküm işidir. Korneumun kendi enzimleri, başta kallikrein benzeri peptidazlar, bu proteinleri keser ve hücreler tek tek, göze görünmeden ayrılır. Enzimlerin çalışmak için suya, etkin olabilmek içinse belirli bir yüzey asitliğine ihtiyacı vardır; ikisi de en dış katmanın özellikleridir, yani tam olarak temizleyicilerin ve iklimin etki ettiği yerin.

Perçinler eşit dağılmış da değildir. Sayıları korneumun kalınlığı boyunca yukarı doğru azalır; en dıştaki hücreler hepsinin en gevşek tutunanıdır ve dökülmeyi rastgele değil düzenli kılan da budur.

Bu tek bağımlılık, sıradan pürüzlülüğün büyük bölümünü açıklar. Kuru ciltte bağlantılar zamanında kesilmez, hücreler tek tek değil levhalar hâlinde ayrılır; gözle görülecek kadar büyük bir levha zaten pulun kendisidir. Sert bir yıkamayla alkaliye itilen bir yüzey de aynı yere başka bir yoldan varır.

Nemlendiricilerle hidroksi asitlerin aynı paragrafta buluşmasının sebebi de budur. Yüzeyi nemlendirmek kendi enzimlerinin kesmesine izin verir; asit bağlantıları kimyasal olarak gevşetir. Aynı perçine iki yol.