Dermo-epidermal Bileşke

Epidermisin kendi kan dolaşımı yoktur. İhtiyaç duyduğu her şey dermo-epidermal bileşkeden geçer: IV ve VII tip kolajenlerden, lamininlerden ve çapa fibrillerinden oluşan, hem epidermisi besleyen hem de onu alttaki dermise mekanik olarak tutturan ince ve katmanlı bir zar.

Genç ciltte bileşke oluklu bir yüzeydir: dermal papillalar epidermise doğru yükselir ve bu geçmelilik hem alışveriş yüzeyini hem de makaslamaya direnci artırır. Yaşla ve birikmiş ultraviyoleyle bu yapı düzleşir. Daha az geçmelilik, daha küçük bir alışveriş yüzeyi, daha kırılgan bir bağlantı ve daha kolay morarıp yırtılan, kabaran bir cilt demektir; yaşlı cildin yapışkan bant altındaki davranışında bu açıkça görülür.

Düzleşme bugün hem yaşlanma araştırmalarının hem de içerik pazarlamasının standart bir hedefidir ve bu ikisi aynı uğraş değildir. Deri eksplantlarında ve hücre kültürlerinde yapılan laboratuvar çalışmaları, birkaç içerikle bileşke bileşenlerinin sentezinde artış bildirir; bitmiş bir ürünün yaşayan bir insanda bileşke mimarisini onardığını göstermekse çok daha zor bir çalışmadır ve nadiren yapılır.

İyi desteklenen şey her zamanki kısa listedir: daha fazla ultraviyole hasarından kaçınmak ve denklemin dermal tarafını iyileştirdiğine dair insan verisi bulunan retinoitler. Tam da bu yapıyı yeniden kurduğunu söyleyen her iddia, neyin, kimde ve kimin parasıyla ölçüldüğü sorusunu hak eder.