Lamellar Cisimcikler

Bariyer çoğu kez tuğla ve harç diye anlatılır: lipide oturtulmuş korneositler. Ama harç bitmiş hâlde salgılanmaz. Aşağıdaki canlı hücrelerin içinde kurulur, lamellar cisimciklere paketlenir — glukozilseramitleri, fosfolipitleri ve kolesterolü, onları işleyecek enzimlerle birlikte taşıyan keseciklere — ve son canlı katmanla ilk ölü katman arasındaki boşluğa bırakılır.

Dışarı çıktıklarında bu enzimler öncülleri son karışıma çevirir: başlıca seramitler, kolesterol ve serbest yağ asitleri. Bunlar sonra bariyeri suya dirençli kılan katmanlı tabakalar hâlinde istiflenir. İşleme adımı önemlidir: öncüllerin kendisi bu işi görmez ve enzimlerin çalışması için su ile asidik bir pH gerekir. Yükselmiş bir yüzey pH'ının zayıflamış bir bariyer olarak görünmesinin nedenlerinden biri budur.

Üretim talebe yanıt verir. Bariyerin sert bir temizleyiciyle, bir çözücüyle ya da bantla sıyrılması, depolanmış lamellar cisimciklerin hızla salınmasını ve ardından sentezin artmasını tetikler; bu onarım döngüsü hasara ve cildin yaşına göre saatlerden günlere kadar sürer.

Bir nemlendiricinin neden onarım değil geçici destek olduğunu da bu açıklar. Sürülen lipitler üstte durur ve su kaybını yavaşlatır; bariyeri ise aşağıdan, kendi takvimine göre çalışan hücreler yeniden kurar. Haricî ürünlerin yapabileceği şey, bu işi kesmeyi bırakmaktır.