Anyonik Surfaktan

Yüzey aktif maddeler, suyu seven uçlarının yükle ne yaptığına göre ayrılır; anyonikler negatif yük taşır. Sabun en eski örnektir, sülfatlar en bilinenidir; glutamatlar, sarkozinatlar, tauratlar ve isetiyonatlar gibi yumuşak modern olanlar ise ona alternatif diye satılmalarına rağmen aynı sınıftandır. Sülfatsız, surfaktansız demek değildir; genellikle anyoniksiz demek de değildir.

Yük, hem iyi temizlemelerinin hem de tahrişle en çok anılan sınıf olmalarının nedenidir. Anyonikler yağın yanı sıra en dış cilt katmanının proteinleriyle de etkileşir; bu etkileşim — şişme, açılma ve formüldeki diğer her şeye kolaylaşan geçiş — sert bir temizleyicinin yaptığı şeyin büyük bölümüdür. Dermatoloji araştırması buna yaslanır: sodyum lauril sülfat, çalışma cildinde denetimli bariyer bozulması oluşturmanın standart yoludur.

Sertlikten ayrılması gereken iki şey var. Köpük bir güç göstergesi değil bir sınıf özelliğidir; çok yumuşak bir anyonik bol köpürebilir. pH da tek başına yükle belirlenmez: sabun var olabilmek için alkali olmak zorundadır, sentetik bir anyonik ise cildin kendi pH'ına yakın kurulabilir — modern bir jelle bir kalıbın bu kadar farklı hissettirmesinin bir nedeni budur.

Etiketteki yer de önemlidir. Bir temizleyicide üstlerde duran anyonik ürünün kendisidir; başka bir listenin dibinde ise genellikle bir kokuyu ya da yağı çözündürüyordur, bir şey yıkamıyordur.